επόμενη προβολή της ταινιας

ΑΘΗΝΑ

Παρασκευή 5 Φεβρουαρίου στις 22:00, στο Γαλλικό Ινστιτούτο
  

	Σίνα 31
	Αθήνα
	10680
	Ελλάδα

	ifa@ifa.gr Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.
	+302103398600
	+302103646873
	http://www.ifa.gr

επόμενες προβολές της ταινιας

 ΑΘΗΝΑ

Κυριακή 24 Ιανουαρίου 2010 από την Κινηματογραφική Λέσχη Ηλιούπολης. 

Η προβολή γίνεται στις 20:00 στην αίθουσα του Οργανισμού Προώθησης Εξαγωγών, Μαρίνου Αντύπα 86 στην ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ. 

Ακολουθεί συζήτηση με συμμετοχή του Δημήτρη Χαρίτου (κριτικός κιν/φου) και του σκηνοθέτη.

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ


Επίσης η ταινία θα προβληθεί την Κυριακή 31 Ιανουαρίου 2010 στο ΟΛΥΜΠΙΟΝ στη Θεσσαλονίκη στις 21:00. 

Η προβολή γίνεται στα πλαίσια της εβδομάδας προβολής των ταινιών των κινηματογραφιστών στην ΟΜΙΧΛΗ στη Θεσσαλονίκη.

προβολη της ταινιας στην Αθήνα

Την Κυριακή 8/11/2009 στις 20:45 στον κινηματογράφο ΕΛΛΗ και στα πλαίσια των προβολών που διοργανώνουν οι ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΣΤΕΣ ΣΤΗΝ ΟΜΙΧΛΗ προβάλετε η ταινία του ΣΤΑΥΡΟΥ ΨΥΛΛΑΚΗ ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ 87′

προβολή ταινιών των «Κινηματογραφιστών στην ομίχλη» στην Αθήνα

Προβολή ταινιών των «Κινηματογραφιστών στην ομίχλη» στην Αθήνα

Απέχουν φέτος από τη διοργάνωση των Κρατικών Βραβείων Ποιότητας και θα προβάλλουν τις 23 ταινίες τους, μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ, παραγωγής 2009.

Οι «Κινηματογραφιστές στην Ομίχλη», που απέχουν φέτος από τη διοργάνωση των Κρατικών Βραβείων Ποιότητας, θα προβάλλουν τις 23 ταινίες τους, μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ, παραγωγής 2009, στον κινηματογράφο «Έλλη», από τις 5 έως και τις 11 Νοεμβρίου.

Σε σημερινή τους ανακοίνωση, σημειώνουν ότι «την πρωτοβουλία για την οργάνωση των προβολών έχουν οι «Κινηματογραφιστές στην Ομίχλη» (Filmmakers of Greece, FOG), οι 140 και πλέον σκηνοθέτες, παραγωγοί και σεναριογράφοι, που σε συνέντευξη Τύπου τον περασμένο Ιούνιο δήλωσαν πως δεν θα στείλουν «ούτε καρέ» ελληνικής ταινίας στα Κρατικά Βραβεία και το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, ως την ψήφιση νέου νόμου για τον ελληνικό κινηματογράφο».

Τονίζουν ακόμα ότι «η κίνηση των Κινηματογραφιστών στην Ομίχλη δεν στρέφεται κατά του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Με τη διοργάνωση αυτή επιδιώκεται η προβολή των ταινιών, ανεξαρτήτως φεστιβάλ, με τελικό στόχο την πίεση προς την πολιτεία για την ψήφιση νέου νόμου για τον κινηματογράφο».

Την εβδομάδα των προβολών συνοδεύουν συζητήσεις, συναυλίες, πάρτυ και χάπενινγκς για μια ουσιαστική κινηματογραφική γιορτή, όπου κοινό και δημιουργοί θα έχουν την ευκαιρία να συναντηθούν και να ανταλλάξουν απόψεις για τα θέματα, τόσο της ελληνικής κινηματογραφικής πραγματικότητας, όσο και για την κινηματογραφική τέχνη γενικότερα. Το εισιτήριο θα είναι 5 ευρώ και το εισιτήριο για τις τρεις προβολές της ημέρας, 8 ευρώ.

Κινηματογραφιστές στην ομίχλη

Filmmakers Of Greece

Κινηματογραφιστές στην ομίχλη

http://fogfilms.org/

1ο Βραβείο στο Φεστιβάλ Χαλκίδας

Το πρώτο βραβείο στην κατηγορία ταινιών Μεγάλου Μήκους απέσπασε, μετά από ομόφωνη απόφαση της κριτικής επιτροπής, η ταινία "Άλλος δρόμος δεν υπήρχε" του Σταύρου Ψυλλάκη, στο 3^ο Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκιμαντέρ Χαλκίδας.

Το 3ο Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκιμαντέρ Χαλκίδας, ολοκληρώθηκε την Κυριακή 11-10-2009 και στέφθηκε με μεγάλη επιτυχία και φέτος, τόσο από την άποψη της υψηλής ποιότητας των ταινιών που προβληθήκαν, όσο και από την αθρόα προσέλευση των θεατών.

http://docfest.gr/

ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ «ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ»

Κάθε φορά που πηγαίνω να δω μια ταινία για τον εμφύλιο και το αντάρτικο, κυριαρχεί πάντα μέσα μου ένα διττό συναίσθημα. Και βαθειά μέσα μου έχω ένα μεγάλο ερωτηματικό για το ποια θα ήταν η ευτυχέστερη κατάληξη του αγώνα.

Από τη μια νιώθω το θαυμασμό μου για την αυταπάρνηση, τον ηρωισμό, την αυτοθυσία των ανθρώπων της Αντίστασης και από την άλλη νιώθω αυτή την πίκρα του χαμένου αγώνα, την τραγωδία της ήττας και της προσωπικής περιπέτειας αυτών των ανθρώπων.

Και βαθειά μέσα μου έχω ένα μεγάλο ερωτηματικό για το ποια θα ήταν η ευτυχέστερη κατάληξη του αγώνα.

Βλέποντας στο Τριανόν την ταινία-ντοκιμαντέρ του Στέλιου Ψυλάκη, «Άλλος δρόμος δεν υπήρχε» τα ανάμεικτα αυτά συναισθήματα ήρθαν να με κυριαρχήσουν. Το μεγαλείο ψυχής των 6 ανταρτών, κυρίως δε των τριών που πρωταγωνιστούν στην ταινία, το μεγαλείο της αυταπάρνησης, η δύναμη, το θάρρος, η πίστη στο κατακόρυφό τους. Και βεβαίως και πάλι οι σκέψεις, είναι δυνατόν να ηττήθηκαν αυτοί οι άνθρωποι; Είναι δυνατόν η ιστορία να «δικαίωσε» άλλους; Και που πήγε όλος αυτός ο καημός, ο πόνος, η επιμονή και η θυσίες αυτών των ανθρώπων.

Ο σκηνοθέτης, προφανώς μαζί με τους συνεργάτες του, έκανε μια εξαιρετική δουλειά. Προσεγγίζοντας ένα πολύ δύσκολο και σύνθετο θέμα, όπως αυτού του εμφυλίου, μέσα από τη διαδρομή των 6 ανταρτών της Κρήτης, μπόρεσε να δώσει το πορτρέτο μιας κοινωνίας και μιας ιστορικής στιγμής της πατρίδας μας, χωρίς αγιοποιήσεις, χωρίς περίσιους συναισθηματισμούς, αναδεικνύοντας ταυτοχρόνως τον απίστευτα εσωτερικό κόσμο αυτών των απλών ανθρώπων που η ζωή τους πρέπει να είναι υπόδειγμα για τις νέες γενιές.

Είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις στιγμές της ταινίας. Όμως θαρρώ πως η διήγηση του Ν. Κοκοβλή για τη συνάντησή του με τον ενωματάρχη που τον καταζητούσε για πάνω από 10 χρόνια, σε ένα βιβλιοπωλείο των Χανίων στη Μεταπολίτευση όπως και η «ξενάγηση» του άλλου αντάρτη (ξεχνώ το όνομα) στα κρησφύγετα και τα λημέρια που κρυβότανε, με την απλότητα και την αμεσότητα της διήγησης και το ακατέργαστο και γι’ αυτό και ανατρεπτικό χιούμορ του.

Όπως βεβαίως και η τραγωδία της επιστροφής τους στην Κρήτη, όπου η νέα πραγματικότητα βαραίνει τον τόπο και η υποδοχή αντί για ηρώων είναι στην καλύτερη περίπτωση «από μακριά και αγαπημένοι». Εξάλλου «Ουδείς …αντάρτης (για να παραφράσουμε το ρητό) στον τόπο του».

Στην προβολή της ταινίας έτυχε να καθίσει δίπλα μου ο Λεωνίδας Κύρκος. Λίγο διάστημα πριν είχε δηλώσει στις εφημερίδες πως «καλύτερα που ηττηθήκαμε στον εμφύλιο γιατί θα είχαμε τις τύχες των χωρών του πρώην υπαρκτού σοσιαλισμού». Στην διάρκεια της προβολής άκουγα αναφιλητά. Όταν άνοιξαν τα φώτα ο Κύρκος ήταν βουρκωμένος.

Και ο κόσμος όρθιος να χειροκροτεί για περισσότερο από πέντε λεπτά. Θαρρώ πως είναι αυτή είναι και η καλύτερη ανταμοιβή για τους συντελεστές της ταινίας.

Και αν και πιστεύω αυτό που πρέπει να γίνει σε όλη την Ελλάδα, όμως για την Κρήτη και ιδιαίτερα τα Χανιά, η ταινία αυτή πρέπει να προβάλλεται σε όλα τα σχολεία και όσο ζουν ακόμα οι «ήρωες» αυτοί, να καλούνται να συζητούν με τους μαθητές.

Εν τέλει όπως άκουσα να ψιθυρίζει και ο σκηνοθέτης Παντελής Βούλγαρης, στο διάδρομο προς της έξοδο «μια ταινία από καρδιάς». Και ψυχής, μεγάλης ψυχής θα προσθέταμε.

Πέτρος Κακολύρης